Dagje trein

de ochtend is begonnen 

vol van frissen moed
zakkend in de schoenen
zodra ik naar de trein toe moet

samen op een kluit
vol van zweet en koud
alles is altijd beter
als jij je muil maar houdt

zoveel onoogelijke mensen
samen in die trein
het leven heeft geen enkele zin
als je zo lelijk kan zijn

mijn ogen doen er pijn van
mijn irritatie laait op
hou me bijna niet meer in
starend naar zo'n kuttekop

mijn mes kriebelt bij mijn zij
het heeft mijn gevoel door
snij bij ieder in mijn buurt
een lach van oor tot oor

eindelijk wat rust en stilte
samen in die trein
dit zou pas werkelijk
een ideale ochtend zijn