Gevoel van gemis

steeds zo spontaan als dat het ooit was
springt het gevoel op mijn nek
als een mooie dag, zo onverwacht
leek het leven te kloppen
intuïtief
levenskracht beleven
de waarheid kwam zich openbaren
als het volle zonlicht op een zondag
rond het middaguur

het gevoel wat nu nog over blijft
is het gemis van eeuwig samen
dorre leegte wat zich in mijn brein bevindt
neemt de regenachtige overhand
bruut
met veel onaangepast geweld
het tergende ziektebeeld van missen
is voelbaar tot in de vezels
als een wolkbreuk op een maandag
vroeg in de ochtend

Pianissimo

zacht aangeraakte tonen
van zwart naar het wittere
sneller dan mijn ogen volgen
op gevoel gaat dit geluid
verder en sneller
hoger

lager

de juist gelegen gebieden
te verkennen
onder de noemer van het alom bekende klassieke pianissimo,
dreunt het mezzoforte intens
door de geluidswal

van

gevoel

Wachtkamer-stoel

stoel staat al klaar
4 rechte poten standvastig
als uit 1 kluit ontstaan
helaas van het soort ijzer
wat men tegenwoordig niet meer maakt

fabricage-fout opgelost
bierviltje overdwars
als loshangend vel
van de vrouw die er boven zit
sluit mijn ogen nu snel

het hout lijkt voldragen
een baby van vele maanden
de ziel gepokt en gemazeld
door de vele zieke geesten
die plaats hebben genomen

tot in de lengte van dagen
blijft de stoel daar aanwezig
trots en vol van vertrouwen
als steunpilaar van velen
in de wachtkamer van mijn dokter

Tijd

verder gaat de tijd
onverzettelijk als eeuwig
draaiende cyclus
waarbij het gevoel
geen pas op de plaats
lijkt te accepteren

Alleen

alleen
intens alleen
zonder zaligheid
zielloos verdwalen
in verdriet van eerder
wat nooit opgelost
mocht zijn