hoop lijkt zich heer en meester te maken
van verdriet en verliezen
om het ware kwijt te zijn
waar het ooit zo groots aanwezig was
lijkt het te verdwijnen,
de hoop
om verder te stampen door de jaren
die als ringen groter en grotesker
door het hoofd van vertwijfeling razen
mist het dat ene belangrijke gevoel
op zoek naar de dagen van,
de hoop
argeloos beleven de zintuigen hun doel
maar verdorren naar mate de tijd
zich verdeeld als een modderpoel
ondoordringbaar wadend tot verder
schreeuwt het lijf om nooit op te geven,
de hoop
hoop op meer
hoop op toen
hoop op het juiste
hoop om te wachten
te hopen tot
de hoop
zal verdwijnen
