Gorgelen

sterven als legende
of doden als held
blijft een opgave
van proportionele
eenvoud

het blijft
tergend rond trappen
alsof je laatste adem
in de keel blijft
gorgelen

Wegen vallen tegen

verreweg de meeste wegen
vallen tegen
als de nacht valt,
de weg verdwijnt
en jezelf
steeds maar verder
weg kwijnt

Stop deze shit

soms denk ik dat ik het kan
zonder veel moeite
keihard gewoon gaan

einde word zichtbaar
stop deze shit
dan is het maar gedaan

Zwarte zonnestralen verdwalen

zwarte zonnestralen verdwalen
door mijn geest en middenoor
volledig afgeschermd van buiten
kansen die verkeken zijn

zwarte tulpen bloeien
door mijn lichaam en hart
groeien van verdriet en lijdens
wegen met verkeerde gevoelens

fluoriserende kolen branden
in mijn donkerste zijn
spuwen vuur van deze nood
zaak om wakker te worden

helaas geen droom

Kotsende donderslagen

donderslagen vol en venijnig
diep door het lijf
brein lijkt te ontploffen
woede als geenszins eerder
begint met wortel en al
voluit mijn geest te verdrijven

enkele reis Hiroshima graag
mijn onderbuik gevoel vraagt
Tjernobil
voor de spinazie van weleer
en beetje kernbom kan dit niet aan
de donder en bliksem van het leven

spugend, kotsend en walgend
draaf ik door dit leven
vol van ingehouden gekte
waanzin beneveld mijn geest
maar mijn laatste kracht blijft
ik lach om mezelf

Ademloos hart

ademloos blijven zitten
tot het wachten beu gaat worden
tot het hart zal stoppen
stoppen van verdriet
of stoppen van ademnood

nooit zal het wachten stoppen
het hart zal blijven kloppen
kloppen van eigenwaarde
wat zo onontbeerlijk is
maar nu onderuit is geschopt

nimmer stuk te krijgen
hart gaat verder dan ooit
zoals het werkelijk moet zijn
blijvend denken aan datgene
is zo godvergeten moeilijk nu

Huwelijkshart

een leeg en vergeten hart
vult zich vol door haar
door het ware ooit gezonden
als onverwacht verschenen

het hart lijkt te kloppen
vol van passie en van liefde
als de hemel zou gaan spreken
spraken zij, over dit geluk

drijvend op een blad van goud
samen verder als gelijke
varend naar de horizon
die nooit dichter komen zal

twee harten als eender samen
een vrouw en haar ware man
een huwelijk in de geest geboren
zoals het huwelijk wezen kan

Tulpenblaadjes

een ontwakende tulp
kleine blaadjes
als een ring met een slot
veilig en beschermend
vloeiend langs de kern

tulpenblaadjes openen
zachtjes
heel teer
om leven te ontvangen
als waarheid verschijnt

de tulp zal groeien
door water en liefde
blaadjes zullen sprankelen
met de jaren van
intens genot