maar waar,
waarheen als gedachte
de waarheid verteld
zijn geheimen als water
zo stromend als gal
hoe ver,
ver weg die gedachte
venijnig verdronken
al vechtend voor later
waar tijd niet bestaat
maar zoek,
zoek de juiste gedachte
onbekendheid zal leiden
waar de kolderieke kater
onze weg heeft bepaald
onvoltooide grafheid
van verlegen,
fladderende woordkeuzes
vliegen
door de waanzin
van het onverwerkte samenraapsel,
wat zich
"gistende maaginhoud"
noemt
ademloos
wachtend
op de verhalen
wat mijn verdoemde brein
zal openbaren
als eeuwige gesel
van de tijd
moment van bezinning
doorgaans wat eerder
maar geen gelul achteraf
de dood is daar
nu is het tijd,
voortvarend
zal mijn geest
het leven omarmen
wat geweest is
als genezing van ooit
wat nimmer was,
de verleden tijd
ademloos
wachtend
een nieuwe verpakking
wat voorbij komt,
voor de toekomstige tijd
momenten van hysterie
lijken van voorbijgaande aard
terwijl trolvormige gedaantes
langszij trekken
rustig verlaten zij de buhne
zonder schroom, met hun fatsoen
klinkklaar opgelost tot de verte
met juiste tred gegaan
het doek kan gaan zakken
dit theater blijkt verleden
vol van visuele dromen
maar de trol,
zal eeuwig blijven bestaan