Vader

mijn vader is dood
mis hem elk jaar
nooit meer samen een gezin
en voel me soms alleen

mijn vader is dood
mis hem elke maand
nooit meer praten over de dag
en hoor ik niet zijn stem.

mijn vader is dood
mis hem elke week
nooit meer werken in de tuin
en draag ik dan zijn trui

mijn vader is dood
mis hem elke dag
nooit meer samen lopen
en voel ik niet zijn hand

mijn vader is dood
mis hem elk uur
nooit meer moeten wachten
en ruik ik zijn after shave

mijn vader is dood
mis hem elke minuut
nooit meer foute humor
en hoor ik zijn schaterlach

mijn vader is dood
mis hem elke seconde
nooit meer goed bedoeld advies
en er keihard tegen in gaan

mijn vader is dood
mis hem al 20 jaar
ik hou ontzettend veel van hem
maar ja, dood dus

Bescherm

bescherm,
voor het verloren gaat
zal ik vechten
als huivering van velen
donkerder dan ooit, zal

de kracht van waanzin
zich mengen met geweld
en ultieme roekeloosheid
indien het nodig is
bescherm,

mij

Datgene

soms lijkt het te beginnen
een lichte bries
zachtjes
onverwacht
begeeft het zich daar
zodat niemand het ziet

de vlaag neemt in kracht toe
intense stromen
drukker
harder
als een onweersbui
met het teken voor buiten

onbegrensbaar raast het rond
als een wervelstorm
heftiger
vuiger
gemener
intens met orkaankracht,
zodat eerdere momenten van complexe gedachten zich tegoed doen aan datgene,

wat verborgen was,
wat verplaatst was,
wat diep weggestopt was,
wat niet meer daar was
wat uitgeschakeld was
geëlimineerd was,
maar door mijn hoofd schreeuwt

dat het nog niet klaar was

Standvastig

standvastig te staan
door wind zonder regen
de twijfel omarmt zich
om grootser te leven
emotieloos begrijpen
blijkt moeizaam te werken
gevoel blijft zich roeren
is niet te verwerpen
de wil om te zwichten
is groter dan menig
orkaan giert het hoofd door
om ruimte te kweken
maar het hart gilt het uit

standvastig te blijven staan

Zegen

van waar komt de zegen
wat nodig bleek te wezen
van verloren verdriet
en geheelde toekomst

een zegen wat onverwacht
zo diep in het verscholen
gevoel blijkt te passen
als een religieus visioen

dat zegen heeft zich voltrokken
verder dan waar dan ook
het gevoel maar kon komen
om aan de ware oppervlakte

te schijnen als nooit tevoren

Innerlijke hallucinaties

innerlijke hallucinatie
als regendruppel
zachtjes glijdend
langs een raam vol van
verenigde gedachtes
traag
vergrotend
verstikkend
tot een droombeeld van verdwazing
waar de waanzin zich meester maakt
en de realiteit verder lijkt

een horizon
onbereikbaar
maar hoopvol als bereik
verweven de gedachtes zich
met gelukkige momenten
en immense leemtes van verdriet

innerlijke wijsheid
bestaat enkel
uit complete verhalen
die zo verdorven zijn vervormd
door het overleden verleden
diep
donker
maar de aanwezigheid
blijft zich kenbaar maken
in mijn schreeuwende brein

van passie
verdorvenheid
verworven waanzin
intense levenskracht
en verdriet

Bevrijdt intensiteit

onder de voortschrijdende steen
verdwijnt het
vertraagd maar zo intens
lijkt het gevoelloze te verdwalen
zo krachtig

vermomd als lichte trilling
schuift het op
graaft zich in onder kruiken
al een eeuwigheid opgeslagen
in de tijd des levens
zo diep

verlost van het verleden
blijkt een toverwoord
wat levenskracht bevrijdt
dat zo sluimerend aanwezig was
ontsproten intensiteit
ontstaat
door haar

Open deuren

als de deur zich verlaat
vertrekt het gezelschap
om verder te vertoeven daar
waar gesoigneerde openheid
de boventoon voert

echter lijken houten spijlen
zich flets te onderdrukken
door de dwangmatigheid
van filosofisch geleuter

mits deze tegenstelling
aanschouwelijk gecreëerd is
blijven de dwarse bouten zich
verbazen over zinloosheid
van het werkende houtwerk

Draaiende gedachtes

als de draaiende gedachtes zich een weg banen
door het brein van verdorvenheid
lijkt het eeuwige twijfelen zich te manifesteren
in een donkere holte
als begintune van een foute film
komt het tot leven

stilaan
maar steeds sterker trekkend
tot ongekende hoogvlaktes
schoppend
met vernietigende dadendrang

de vermorzelende verdwazing
ten spijt

Zodra het overvalt

zodra het overvalt
als een nachtelijke deken
vol met verwensingen
van gekleurde idealen
bespringt het je
grijpt het je vast
en laat het niet meer los

ontstaat er een inzicht
van een furie van realiteit
met een warme lappendeken
van juist diegene
die je begrijpt
verdienstelijk troost
en je nooit meer los laat

Zoek

maar waar,
waarheen als gedachte
de waarheid verteld
zijn geheimen als water
zo stromend als gal

hoe ver,
ver weg die gedachte
venijnig verdronken
al vechtend voor later
waar tijd niet bestaat

maar zoek,
zoek de juiste gedachte
onbekendheid zal leiden
waar de kolderieke kater
onze weg heeft bepaald

Samenraapsel

onvoltooide grafheid
van verlegen,
fladderende woordkeuzes
vliegen
door de waanzin
van het onverwerkte samenraapsel,
wat zich
"gistende maaginhoud"
noemt