doorgaans lijkt alles verder te gaan
stomend
als vurige lavastromen
vol van doorgewinterde excessen
maar nimmer
als waarheidsserum
voor de landelijkheid
van wereldbeelden
die minzaam wachten
op het moment van geluk
vlotgetrokken
door dure geïnteresseerden
samen te laten vloeien
in vleiende taalpatronen
van ooit vergeten insinuaties
nochtans
verblijden zij elkander
als de eeuwige tropenkolder
waarvoor een ieder waakt
die niet veel meer heeft
dan wachten
op de lavastroom
